Sanneke Potgieser

euritmiste op Zeevonk

Als kleuter sprak ik zelf de wens uit om naar een vrijeschool te gaan na een bezoek aan een bazar. Zo begon mijn vrijeschooltijd.
Op de middelbare school heb ik twee jaar op een staatsvrije vrijeschool gezeten. Dit waren heerlijke jaren waarin ik mij gezien voelde. Door sluiting van deze school ging ik naar enkele andere middelbare scholen, hier ervoer ik een veel anoniemere wereld.
Het was voor mij duidelijk dat ik verder wilde in de vrijeschoolwereld, ik kwam uit bij de euritmie, een vak dat mij al sinds mijn jeugd aansprak.
In mijn werk als euritmieleerkracht word ik blij van het enthousiasme en de fantasie van de kinderen. Iedere dag is voor hen een nieuw begin. Het beoefenen van euritmie helpt de kinderen om te leren bij zichzelf te zijn en tegelijkertijd oog te houden voor de groep, vaardigheden die we heel hard nodig hebben in deze tijd. De euritmie als kunst biedt vele mogelijkheden om de schoonheid te ervaren van muziek, poëzie en beweging.
De wens om een klein schooltje op te richten draag ik al lang bij me. Nu is het zover en hebben we daadwerkelijk met een mooie groep leerkrachten onze eigen school neergezet!